Ok so after a loonnggg break, here is my post! 

भारते’स्मीति कारणेन समयो न प्राप्तो लेखितुं किमपि। प्राप्तसमया मयाधुना ”भवतु” ब्लागार्थं लिखामीति निर्णीतम्। भारतप्रयाणं सुसम्पूर्णम्।कानिचनानिष्टकार्याण्यभवन् तथापि आचार्याणां सप्ततिमहोत्सवः महावैभवेन प्राचलत् (तदर्थमेवागमं किलास्मिन् समये।) यत्र आ सप्ताहं वैकुण्ठवासवदासीत् श्रीरङ्गक्षेत्रे परं ननु तद्भूलोकवैकुण्ठमिति उच्यते।

सर्वदा उत्तमविषये चिन्तनं भवतु इति धिया अनिष्टवस्तूनि मनसः निष्कासयामि। यद्यपि आधिक्येन वसतिस्थले एव वास आसीत् तथापि भारतमेव मातृवन्मामालिङ्गयदिवानुभूतम्। 

तत्र कानिचन पुस्तिकाः क्रीताः तस्मिन् विषये मम “Review” भवत्येव and ofcourse these are sanskrit books. 

अस्मिन् प्रवासे मनसि किमपि परिवर्तनं जातम्। किं तदिति स्पष्टतया वक्तुं न शक्नोमि परं या पूर्णिमा इदं लिख्यते सा नूत्ना। कानिचन तथ्यानि मया अङ्गीकरणीयानि एव परं तदपि भगवत्सङ्कल्पो वा कर्म वेति स्वीकुर्मश्चेत् जीवनं सुकरं भवेत्।

Oh, and let’s not forget the ever-reliable ritual that shows up uninvited—those folks who feel compelled to loudly point out how thin I am, like they’ve stumbled upon some shocking revelation. Really? Is my metabolism ruining your day, or are we just scraping the bottom of the small-talk barrel? Aren’t half of you on diets anyway? I mean, I could’ve volleyed back a few spicy comments about your weight, but I choose not to dip into that kind of petty energy. Some levels just aren’t worth stooping to.

(P.S. – To anyone who has made such comments or is thinking about it, I hope this gives you pause. That’s why I chose to write it in English.)

इदं न केवलं भारते परमत्रापि भारतीयाः एव एवं वदन्ति। तेषां व्यवहारस्य परिवर्तनं भवत्विति भगवन्तमेव प्रार्थये। सामान्यतया निशम्येदं वचः हसित्वा गच्छेयम् परं न जाने’द्य लेखनेसमये जातमन्युरभूवम्। :) (aftereffects I think)

Well, this post unexpectedly turned into a rant. Not what I intended, but I guess I had some feelings to unload!

अग्रिमलेखः निश्चप्रचं समासविषये वा न्यायविषये वा भवति। तावता धन्यतां व्याहरामि। शुभं भूयात्।