आ बहोः कालात् न्यायस्य विषये किमपि न व्यलेखीति अद्य टिट्‌टिभन्यायविषये लिख्यते। This maxim truly struck a chord with me—and I just had to share it.
It’s incredibly motivating: When you’re determined to achieve something, even if no one stands by you, God Himself steps in to help you succeed.
Isn’t that powerful? It felt like a personal message from above—just when I needed it most. And maybe someone out there needs to hear it too. We could all use a little reminder of hope and divine support, right? This is based off of a story from Pancatantra!

टिट्टिभः इति कश्चित् पक्षिविशेषः। टिट्टिभदम्पती पार्श्वे विद्यमाने वृक्षे नीडं निर्माय अण्डानि स्थापयतः। समुद्रः स्वतरङ्गात् तानि अपवहति। एवमेव बहुवारं अभूत्। तेन दुःखितौ टिट्टिभदम्पती पक्षीणां राजानं गरुडं प्रार्थयामासतुः उपायार्थम्। ननु शरणमागतानां प्रजानां त्राणमेव स्वामिनः कर्तव्यमतः गरुडः स्वस्य पतत्राभ्यां समुद्रस्य शोषणं कर्तुं प्रारभत। अयं पूर्वमेव विष्णोरनुमतिमपि प्राप्नोत् शोषणकार्यकरणार्थम्। अमुना शोषणकार्येण भीतः समुद्रः सर्वाणि अण्डानि आनीय क्षमामयाचत।टिट्टिभदम्पती सन्तोषेण अजीवताम्।

अस्याः कथायाः नीतिः – गतिहीनानां परं दृढनिश्चयानां तु साक्षाद् भगवानेव शरण्यः सन् कथञ्चित् तेषां विजयार्थं साहाय्यं कुर्यादिति अतः जीवने दीनमनसः अनाथाः भवामश्चेदपि कार्ये अचञ्चलध्यानं दृष्टिः भवति चेत् भगवान् हस्तावलम्बनं निश्चयेन कुर्यादिति।

केचित् चिन्तयेयुः कथं वा समुद्रस्य शोषणं शक्यम्? अण्डानां जले मज्जनमभूत् किल तर्हि पुनः कथमानयनम्? किं विष्णुरेव स्वसङ्कल्पेन किमपि कर्तुं न शक्नुयात् इत्यादीनि। Trust me—these are some of the very questions I’ve been asked whenever I share this Panchatantra story.
To all those who ask such questions, I have a simple Tamil saying in response: “Kathaiya anubavikkanum; aarayakoodathu”—a story is meant to be experienced, not over-analyzed.
So take the message, let it sink in, and apply it.

शुभं भूयात्।