What can one possibly write about an Āchārya who shaped me into who I am today?
If I dare to call myself a proud Sri Sannidhi Śiṣyā, every bit of that honor flows from the boundless grace of Villivalam Azhagiyasingar. A towering stalwart of our sampradāya, he guided countless souls—mine included—onto the path of clarity, purpose, and unwavering dharma.

Words fall short when attempting to praise a Mahān whose life was itself a commentary on compassion, scholarship, and service. As we approach the Śatamāna Mahotsava of HH in 2026, this is my humble offering at his sacred feet: a curated collection of his scholarly reflections, insights, and works, presented with as much sincerity as I can gather.

Many can speak of his virtues; far fewer can attempt to illuminate the depth of his Sanskrit brilliance—a brilliance that made even Devabhāṣā itself dance to his command. By his grace, I have acquired a modest competence in this divine language, and so, with reverence and trembling joy, here I begin… in Devabhāṣā, the language through which HH wove his timeless magic.

We begin with our Āchārya’s taniyan.

श्रीमद्रङ्गशठारिसंयमिवराल्लब्धागमान्तद्वयं श्रीमद्वीररघूद्वहाद्यशठजित्पादारविन्दाश्रयम्।

श्रीमद्वेदवतंसदेशिकयतेः कारूण्यवीक्षास्पदं सेवे रङ्गधुरीणशासनवशं नारायणं योगिनम्।।

अहं योगिनं नारायणं सेवे।कीदृशं योगिनम्?-श्रीमद्रङ्गशठारिसंयमिवराल्लब्धागमान्तद्वयम्, श्रीमद्वीररघूद्वहाद्यशठजित्पादारविन्दाश्रयम्, श्रीमद्वेदवतंसदेशिकयतेः कारूण्यवीक्षास्पदम् , रङ्गधुरीणशासनवशं इति आचार्याणां विशेषणानि। एषां विशेषणानां विवरणानि पश्येम।

श्रीमद्रङ्गशठारिसंयमिवराल्लब्धागमान्तद्वयम् -> संयमीनां वरः – संयमिवरः (षष्ठीतत्पुरुषः)। श्रीमद्रङ्गशठारिः संयमिवरः (कर्मधारयः) – श्रीमद्रङ्गशठारिसंयमिवरः (४२-तम-आचार्याः), तस्मात् ।

श्रीमद्रङ्गशठारिसंयमिवरात् लब्धम् आगमान्तद्वयम् येन सः इति बहुव्रीहिः। आचार्याः ४२-तमेभ्यः आचार्येभ्यः उभयवेदान्तम् आधिजगिरे।

श्रीमद्वीररघूद्वहाद्यशठजित्पादारविन्दाश्रयम् -> श्रीमद्वीररघूद्वहाद्यशठजित् (४३-तम-आचार्याः), पादौ अरविन्दौ इव पादारविन्दम् (कर्मधारयः)।

श्रीमद्वीररघूद्वहाद्यशठजितः पादारविन्दे आश्रयः यस्य सः इति बहुव्रीहिः। ४३-तम-आचार्याः एव भरसमर्पणं कारयाञ्चक्रुः आचार्याणाम्।

श्रीमद्वेदवतंसदेशिकयतेः कारूण्यवीक्षास्पदम् -> कारुण्य(भरित)वीक्षः इति मध्यमपदलोपी। तस्य आस्पदमिति षष्ठीतत्पुरुषः। ४४-तम-आचार्याणां करुणापात्रमभूवन्निमे आचार्याः।

रङ्गधुरीणशासनवशं -> रङ्गस्य धुरीणः – रङ्गधुरीणः, तस्य शासने वशः।

छन्दः -> शार्दूलविक्रीडितम्। लक्षणम् -> सूर्याश्वैः मसजस्ततस्सगुरवः शार्दूलविक्रीडितम्। (१९ अक्षराणि प्रतिपादम्)

इदं विस्तृतं व्याख्यानम् अवगम्यते तर्हि श्लोकार्थः सुष्ठु ज्ञातः।

தேவு மற்றறியேன் நாராயண யதி!🙏🙏

(Note – As Uttarabhadra rises each month, a fresh tribute will shine forth—forming a year-long garland of twelve offerings, culminating in the sacred centenary of our revered Āchārya.)