यद्यपि समयाभाव आसीत् तथापि श्रीरामविषये लेखनीयमिति मे मतिः। नवम्यां तिथौ लेखितुं न अशक्नवम् but hey better late than never right?

You’re probably wondering who the poet is and which grantha this is from—well, it’s yours truly! Long ago, in a burst of divine inspiration (and a bit of questionable confidence), I tried my hand at praising the Lord in Totakam meter. So here I am again, dusting off my poet’s hat… ahem… ready to recite! 

भवसागरमज्जदशेषनृणां दुरितं परिहृत्य समं दयया। प्रणतार्तिहराब्धिसुताप्रणयिन् सकलाभिमतं तनुताद् भगवन्।। ~ तोटकम्

अर्थः -> संसारसागरे मज्जतां सकलजनानां पापं परिहृत्य दयया सह वाञ्छितं सर्वं ददातु हे भगवन् प्रणतार्तिहर! अब्धिसुताप्रणयिन्!

Wow, right? ;) I know, I know — totally tooting my own horn here! परं पश्य तत्र अब्धिसुताप्रणयिन्निति स्त्रीत्वमानीतं मया। प्रणतानां आर्तिं हरतीति प्रणतार्तिहरेति आख्या। अत्र संसारसागरे पतितानां सर्वेषामिति लिखितम् – प्रायः प्रपन्नानामिति लेखनीयमासीत् or प्रायः मम पापं हृत्वा वाञ्छितं सर्वं जयं च ददात्विति लेखनीयम्। भवतु नाम लोकास्समस्तास्सुखिनो भवन्तु।

जय श्रीरामेत्युक्त्वा लेखमिमं समापयामि।